1. Pies nie powinien widzieć, jak układamy ślad. Wbijamy tyczkę jako początek śladu, obok kładziemy duży smaczek. Idziemy małymi krokami w linii prostej, co krok kładąc smaczek. Ślad może mieć kilkadziesiąt metrów. Na końcu chowamy miskę z jedzeniem lub ulubioną zabawkę psa. Doprowadzamy psa do początku śladu na lince o długości około 2 m. Pokazujemy mu pierwszy smaczek palcem, mówiąc „wąchaj”. Kiedy zacznie węszyć i posuwać się po śladzie, zjadając smaczki, możemy go od czasu do czasu pochwalić. Na końcu śladu okazujemy radość i bawimy się z psem zabawką.

2. Smaczki kładziemy co krok, a następnie robimy „dziurę”, tzn. idziemy dwa kroki bez ich układania. Po każdej „dziurze” znowu kładziemy smaczki co krok. Stopniowo zwiększamy liczbę i wielkość „dziur”, żeby dojść do mniej więcej 10 kroków między smaczkami.

3. Wprowadzamy łagodny, zaokrąglony zakręt. Na linii prostej smaczki kładziemy co 10 kroków, natomiast 2 metry przed łukiem i na łuku - co krok. Zakręt układamy raz w lewo, raz w prawo. Ślad za zakrętem powinien być dość krótki - około kilku metrów.

4. Smaczki kładziemy co 20 kroków, a na łuku - co krok. Stopniowo układamy coraz bardziej wygięte zakręty, aż dojdziemy do zakrętu pod kątem prostym. Wydłużamy linię za zakrętem.

5. Wprowadzamy drugi zakręt. Smaczki kładziemy już tylko przy tyczce i na środku każdej linii prostej. Na końcu śladu zawsze znajduje się duża nagroda (miska z jedzeniem lub zabawka).
6. Smaczek kładziemy tylko przy tyczce, a nagrodę - na końcu.
7. Nie kładziemy żadnych smaczków, tylko nagrodę na końcu.
8. Wprowadzamy najpierw jeden, a potem kilka przedmiotów, które „gubimy” na śladzie, a pies ma je zaznaczać

---