Pracujemy bardzo blisko psa, pomagając mu w razie potrzeby rękami tak, by pies cały czas pozostawał na miejscu.
Pracujemy na małą odległość. Wprowadzenie naturalnej przeszkody (brama, płotek, odwrócony stół) pomoże psu zrozumieć, że powinien pozostać na miejscu. Możemy dodatkowo posługiwać się komendami optycznymi - czyli gestami - dużo czytelniejszymi dla psa.

Pracujemy nad poszczególnymi szybkimi zmianami pozycji, nie mieszając ich między sobą: „stój” z „waruj”, „siad” z „waruj”, „waruj” ze „stój”, „siad” ze „stój”, „waruj” z „siad”, „stój” z „siad”.
Nagradzamy każdą ładną i szybką zmianę. Do następnej sekwencji przechodzimy dopiero po opanowaniu poprzedniej.

W klasie międzynarodowej za psem stoi komisarz, który pokazuje na tablicy kolejność wykonywanych pozycji. Musimy więc przyzwyczaić psa do tego, że choć stoi za nim obca osoba, dalej musi być skupiony na nas. Pomocnik może położyć za psem piłeczkę, która będzie nagrodą po dobrze wykonanym ćwiczeniu.
Pracujemy z psem wyłącznie za pomocą komend głosowych, stopniowo rezygnując z gestów.
Ćwiczymy zmiany pozycji w różnych warunkach, przy coraz większych rozproszeniach.

Pozostawanie na miejscu jest umiejętnością przydatną nie tylko na zawodach obedience, ale również na co dzień.

Więcej na temat tej psiej dyscypliny sportowej znajdziesz tutaj: Obedience.

---